Prominente plaatsen en kleding. Dat zijn de ingrediënten van de hedendaagse voorjaarsklassiekers, waaronder we ook de eigen Markcompetitie plaatsen. Aan boord van de BreDa Acht heerst de laatste dagen voor Head en Heineken Roeidriekamp een gezonde spanning. Meldt Emke, met de voor Bredaase roeiers zo prachtige voornaam Mark,zich met zijn snelle ploeg in onze D of toch in hun vertrouwde C-categorie in?
Een aantal mannen aan boord durft namelijk niet zonder blik terug te keren van de wedstrijden in Amsterdam. De auteur van dit schrijven weet niet of de thuissituatie daadwerkelijk zo precair of het huwelijk écht zo broos is, dat een (lees: Dé) prominente plaats pure (lees: bittere) noodzaak is.
Maar, een hoge klassering is niet het enige probleem waar de roeiers die naar de Amstelwedstrijden afreizen tegenwoordig voor staan. Vroeger wilde de Winter Wedstrijden wel eens een aanlokkelijk uitje zijn, maar coach Wil verbiedt het varen op de Schie vandaag de dag. Focus op de acht! Kleding vormt het tweede issue. RV Breda geniet al jaren van de gastvrijheid van RIC. Dat heeft een flink aantal voordelen. Allereerst ontloop je bijvoorbeeld de studentroeiers van Gyas, want die verzamelen bij Skøll. Na een omkleedsessie bij Roeivereniging Ignatius College oogt 'Ons kleedruim' in Terheijden ruim, schoon, modern en tevens gezellig. En waarom acht douchekoppen plaatsen als drie ook al jaren doorgaans genoeg is? De besparing kan worden aangewend voor de vloot, het verplaatsen van een keuken, of het openen van een Wherry Bar.
Gele vloot RIC investeert meer in de -bij voorkeur gele- vloot dan in kleedkamers én beschikt over een tweede bar met loungebanken inclusief gemoedelijke openhaard. Het is de auteur van dit schrijven onbekend of ook keukens zijn verplaatst. Overigens is de investering voor de kleedkamers midden Jaren '60 enige jaren geleden afbetaald door de roeiers. Douchemuntjes zijn afgeschaft. Het hielp ook dat de muntproever moest worden omgeklust naar euro's. Maar het systeem zelf is nog actief.
Eens in de zoveel minuten wordt het water bij RIC plotseling koud. De niets vermoedende roeier van onze RV constateert dat het warme water op is, hetgeen hem niets verbaast omdat hij in een lange rij op zijn schoonmaakbeurt heeft staan wachten, en roept alleen iets. Daarop maakt hij kennis met een roeier van RIC die weet dat én waar op een knopje te drukken. Het katholieke en derhalve enigszins nudistische contact legt de basis voor een volgende afspraak. "Zechj, kom in juni naar de Mark Regatta. Dat is een leuke wedstrijd die we naar jullie beste roeier hebben genoemd." Het antwoord: "Gaan we zeker doen. Komen jullie volgend jaar weer bij ons douchen bij de Head?"
En dan blijkt dat een Brabander zich aan zijn woord houdt. En een Amsterdammer wat minder.
We dwalen af. De kleding. In de D-Acht zitten mensen die bij voorkeur 30 jaar (conservatieve schatting) met sportkleding doen. Iets met wederopbouw, zuinigheid en vooral die veelprezen doch overschatte traditie die onze sport rijk is. Lang verhaal. Tijdens de wedstrijden worden bij ons verschillen in de met RV BREDA bedrukte thermoos nogal duidelijk: de letters van de oude JL staan haaks op de arm, de bedrukking bij TrueSport als het ware over de schouders heen. Een of andere kledingcommissie heeft dit bepaalt. Onze trouwe kamprechter Bert V. knijpt zolang het niet om hielstrings en boegballen gaat sóms een oogje dicht. We zien hem bij het Amstelhotel het verkeer regelen, hij is in een coulante bui. Die nieuwe afwijkende kleding is logisch gevolg van vrijwilligerswerk. Niet dat het amateuristisch is (al heeft mix van huisstijllen aan boord wel wat knulligs) maar je moet later aan je kleinkinderen natuurlijk wel wat kunnen laten zien. Gezellig met die traplift naar boven, struikelend over afgevallen stickervellen, en dan wijzend met de wandelstok (uiteraard voorzien van rood uiteinde met drie witte kruisjes erop): "Ja jongen. Kijk, die foto, daarop zie je roeiers met verschillende shirtjes. Dat heeft oma geregeld. Jouw Oma. Goed hè?"
Oude zweetlucht We dwalen weer af. De roeiers krijgen er een aandachtspuntje bij. Want in de dagelijkse mail die de ploegbaas rondstuurt, staan per direct ook kledingvoorschriften. En dat is voor enkele roeiers een grote extra psychische belasting. Na 'De Heineken' raakt Richard H. ook nog een jasje kwijt. In de volgepakte kleedkamer van RIC is 't stukje doek spoorloos verdwenen. Gelukkig is het nieuw. Er gaat geen kostbare, zure, oude zweetlucht mee verloren voor de trouwe eigenaar. Dit kledingstuk heeft -nog- geen heroische momenten meegemaakt. Toch gaat Johan B. na een week op zoek. Deze roeier heeft dankzij zijn studententijd bij Gyas een neus voor oude smoezelige, versleten, cognac-kleurige (lees: bruine) kleding. Hij snuffelt wat tussen welvaartsrestanten van weleer en spoort het jackie op. Er valt een last van de schouders.
Dan gaat de telefoon. Het is Sander van der Marck. Een bekende roeier, eigenlijk van Laga maar ook een beetje van De Hoop. Sinds de verbouwing weer de chicste vereniging van Aemstelredam, al is er veel oude geur verkoren gegaan. Deze roeier zegeviert, 27 jaar nadat de eigenaar van het blauwe jasje de Varsity wint op de dag dat hij een vaal Orca-shirtje met de dof rode mouwen aanziet voor de bordeaurode streepjes van Nereus, in Houten de Varsity. Hij komt graag naar Breda maar de stille (roei)diplomatie van Nico van Walree heeft Willem Muller er nog niet van kunnen overtuigen één editie van de Markcompetitie om te dopen tot Marckcompetitie. Zodoende is hij genoodzaakt een mogelijkheid te vinden de blikken die bij het Veteranen Klassement horen op prominente wijze uit te reiken zonder daarvoor aan de oever van de Mark te staan. Dan wordt Dirk B. ingezet. Deze roeier met Nereusverleden voelt zich tijdens het roeien weliswaar een hitsige jongeman van 25, maar als hij de blikken van de winst van de Head én dat klassement in ontvangst neemt bij De Hoop is hij weer de charmante Bourgondiër. Een ware ambassadeur voor Brabant.
Diefstal! Via smartphones krijgen de roeiers diezelfde avond opnieuw veel te verwerken. Groot alarm vanuit Dordrecht. Brandje op Moerdijk? Nee. Veel erger. Na de 50ste Markcompetitie is van een gastdeelnemer een lange broek, thermo-shirt met lange mouw, roeipakje, zwarte onderbroek en hartslag-borstband ontvreemd. Zonder tegenstand die verslagen wordt, geen roem. Kanonnenvlees moet worden gekoesterd. Direct maakt onze speurhond maakte zich op voor een nieuwe snuffelsessie. We nemen De Neus mee naar de kleedkamers van Willem III, Poseidon en Skøll. Op die laatste locatie neemt hij lang de tijd, we denken dat hij beet heeft. Maar hier zijn de Gyassers te gast. Er wordt niets gevonden, maar het schijnt er erg lekker te stinken. Teleurgesteld reist men terug tot beneden de rivieren. Dit roeiersleed moet rechtgezet worden. Dit verlies verdient een prominente plaats op de website. Dit is erger dan het moeten regelen of wisselen naar nieuw tenue. Een roeipakje. Straks worden alle herinneringen er rücksichtlos uit gewassen door de dief! Teleurstelling en depressiviteit maakt zich meester van de ploeg. Geen slachtoffers meer om van te winnen tijdens onze competitie. Geen RIC bij de Mark Regatta.
Maar eenmaal thuis, met een goed verhaal, bewondering van vrouw en kinderen en die wonderlijke schone badkamer; In plaats van schaapjes worden medailles geteld. Blikken op het droge hebben. Als er één blik over de dam is, volgen... Zzzzzttt. Acht roeiers dromen van eenheid in tenue. En van eindeloos veel rimpelloos water. Een enkeling schrikt 's nachts wakker. Hij hoort zijn ouwe shirt op 1100 toeren draaien! Gelukkig, slechts een droom. Eigen shirt is goud waard.
